Gemarteld door eenzaamheid

Door Sarah Shourd, Oakland, Californië Om kwart over vijf 's middags stapte ik dwangmatig heen en weer in mijn cel van drie bij vier meter in de Evin-gevangenis in Iran, sprak ik mezelf mompelend moed in en wrong ik mijn nerveuze handen samen in een dikke vuist. "Wees gerust," zei ik tegen mezelf, "dit is waarschijnlijk de laatste dag dat je alleen bent, het kan niet waar zijn dat ze je hierbinnen gek laten worden."