3 oktober 2026 – Gevangenen in gevaar: Een van de wrede martelmethoden in de Iraanse gevangenissen is het opzettelijk ontzeggen van de toegang tot noodzakelijke medische zorg aan de gevangenen. Ernstig zieke gevangenen worden op deze manier opzettelijk in levensgevaar gebracht.

Tot de politieke gevangenen die hierdoor bijzonder worden getroffen, behoren:

De 20-jarige Taraneh Rahimi (foto) zit sinds januari 2026 vast in de Dowlatabad-gevangenis in de stad Isfahan, in Centraal-Iran. Vanwege haar deelname aan de vrijheidsprotesten van januari dreigt haar de doodstraf. Een gevangenisarts heeft bevestigd dat de gevangene vanwege een beenblessure dringend geopereerd moet worden. Toch weigeren de gevangenisautoriteiten haar behandeling in een ziekenhuis en houden ze zelfs de medicijnen achter die de gevangene van haar familie heeft gekregen. Taraneh Rahimi kan zonder hulp van haar medegevangenen nauwelijks nog lopen.

Die 32-jarige Marziyeh Ebrahimi (Bild) ist seit April 2026 im Gefängnis der südiranischen Stadt Bandar-Abbas in Haft. Auch ihr droht nach fadenscheinigen und konstruierten Anklagen vonseiten der Regime-Justiz die Hinrichtung. Die politische Gefangene leidet an Multiple Sklerose (MS). Die notwendige medizinische Versorgung wird ihr jedoch von den Gefängnisbehörden verweigert. Der Gesundheitszustand von Marziyeh Ebrahimi ist besorgniserregend.

Schokkende schending van het recht op leven

Het Iraanse regime schendt op schokkende wijze het recht op leven door zieke gevangenen de toegang tot levensreddende medische hulp te ontzeggen. De gezondheid en het leven van de gevangenen worden opzettelijk op het spel gezet; hun dood wordt willens en wetens geaccepteerd of zelfs veroorzaakt. Door het opzettelijk achterwege laten van medische hulp zijn talrijke politieke gevangenen om het leven gekomen of hebben zij blijvende gezondheidsschade opgelopen.

De volgende praktijken, die de gezondheid en het leven van de gevangenen in gevaar brengen, nemen toe: dringend noodzakelijke medische of specialistische behandelingen worden uitgesteld of volledig geweigerd. De ernst van aandoeningen wordt gebagatelliseerd of genegeerd. Er worden gewone pijnstillers of kalmeringsmiddelen voorgeschreven zonder de onderliggende aandoening te behandelen. Medicijnen worden achtergehouden. Vaak worden gevangenen die in het ziekenhuis liggen of om gezondheidsredenen zijn vrijgelaten, gedwongen de behandeling te onderbreken en tegen medisch advies in terug te keren naar de gevangenis.

Sterfgevallen in hechtenis die te wijten zijn aan het weigeren van medische hulp, vormen een schending van het recht op leven. Volgens het internationaal recht is dit een ernstige schending van de mensenrechten. Het regime in Teheran is volgens het internationaal recht verplicht het recht op leven van alle burgers van het land – ook van gevangenen – te beschermen en het recht op passende medische zorg te respecteren. Het opzettelijk achterwege laten van medische hulp is in strijd met het internationale verbod op foltering.