Laat de wereld het horen!” Iraanse gevangene Saeid Masouri legt de executiemachine van het regime bloot”

“Laat de wereld horen dat er een misdaad plaatsvindt en dat er verzet tegen is!” Deze krachtige woorden weerklinken van Dr.Saeid Masouri, een politieke gevangene die meer dan 25 jaar in de beruchte Iraanse gevangenissen heeft doorgebracht zonder ook maar één dag verlof. Vanuit de Qezel Hesar-gevangenis in Karaj heeft Masouri een aangrijpende brief geschreven, waarin hij op moedige wijze het verborgen en gruwelijke proces van executies en systematische repressie in Iran blootlegt. Zijn brief, gericht aan de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de VN en speciale rapporteur Mai Sato op 10 juni 2024, is niet alleen een roep om gerechtigheid, maar een dringende waarschuwing over de mogelijke herhaling van wreedheden die huiveringwekkend veel lijken op de massale executie van politieke gevangenen in 1988.

De ‘verborgen voorlopers van misdaad’ blootleggen

Op basis van decennia aan brute persoonlijke ervaring beschrijft Masouri nauwgezet het inhumane proces waarbij executies worden omgezet in een instrument om afwijkende meningen te onderdrukken. Verwijzend naar een alarmerend cijfer van meer dan 170 executies alleen al in mei 2024, beweert hij dat deze daden voortkomen uit schijnprocessen en verzonnen zaken. Deze onrechtvaardigheden, zo beweert hij, worden nauwgezet georkestreerd door machtige veiligheidsinstellingen zoals het Ministerie van Inlichtingen en de Inlichtingenorganisatie van de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC). Masouri benadrukt dat gerechtelijke processen – van brutale ondervragingen tot vervalste hoorzittingen – louter formaliteiten zijn. Hun enige doel, zo onthult hij, is het legitimeren van deze misdaden, waarbij beslissingen over leven en dood op schokkende wijze worden genomen in verhoorkamers en niet in rechtszalen.
Een centraal en zeer verontrustend aspect van Masouri’s brief is zijn scherpe waarschuwing over de alarmerende overeenkomsten tussen de huidige golf van executies en de gruwelijke massamoord op politieke gevangenen in 1988. Hij schrijft: “De kwestie gaat niet over de overbrenging of niet-overbrenging van gevangenen; het gaat uitsluitend over onderdrukking, meer onderdrukking en nog meer onderdrukking, met een aandrang op meer moorden en executies! Net zoals in 1988 gebeurde, bestaat de angst dat de geschiedenis zich herhaalt in een andere taal en manier.” Masouri merkt op dat deze wreedheden in 1988 werden uitgevoerd door het ‘Doodscomité’, terwijl vandaag de dag het brutale beleid van ‘vuur naar believen’ hetzelfde moorddadige doel dient. Hij beschrijft deze gruwelijke escalatie van executies als “geen teken van kracht, maar een erkenning van de wanhoop van het regime tegenover de waarheid en de wil van het volk”, en als een wanhopige poging om de “diepte van penetratie, verval en structurele ineenstorting” van het Iraanse systeem te maskeren.

Verzet tegen stilte: waarom Masouri overdracht weigerde

Masouri legt diepgaand zijn beslissing uit om niet naar een andere plek in ballingschap te worden overgebracht. Hij verduidelijkt dat zijn standpunt niet ingegeven is door angst voor verhuizing of de illusie dat een paar gevangenen in hun eentje deze illegale handelingen kunnen stoppen. In plaats daarvan neemt hij een krachtig standpunt in om ervoor te zorgen dat wreedheden vergelijkbaar met die van 1988 niet in stilte en onduidelijkheid plaatsvinden. Hij benadrukt krachtig dat zijn verzet specifiek bedoeld is om deze misdaden ‘voor de ogen van de geschiedenis en een ontwaakt geweten’ aan het licht te brengen. Deze buitengewone daad van verzet zendt een onmiskenbare boodschap naar de wereld: de wijdverbreide executies in Iran zijn geen machtsvertoon; het is een wanhopige, meedogenloze poging om een afbrokkelend regime in stand te houden.

Psychologische tol en het humaniseren van de slachtoffers

Masouri’s brief vertelt op levendige wijze de verwoestende psychologische en emotionele tol die de gevangenen en hun families hebben geleden. Hij deelt het angstaanjagende, hartverscheurende beeld van de tekening van een zesjarig kind, waarop zij zichzelf en hun moeder afbeelden, die naast de galg van hun vader staan. Deze pijnlijke verhalen transformeren de slachtoffers van louter statistieken in individuen met echte verhalen, verbrijzelde dromen en levens die in de eeuwige schaduw van executie worden geleefd. Hij beschrijft Qezel Hesar grimmig als een ‘slachthuis’, waar de pijnlijke kreten van families weerklinken terwijl hun dierbaren wreed naar de galg worden gebracht.

Een oproep tot dringende actie

Saeid Masouri dringt er bij internationale instanties op aan om verder te gaan dan louter veroordelingen en concrete, beslissende stappen te ondernemen om deze aanhoudende wreedheden een halt toe te roepen. Hij benadrukt dat nietsdoen ondubbelzinnig neerkomt op medeplichtigheid aan deze gruwelijke misdaden. Zijn dringende oproep komt op een moment dat executies in Iran een systematisch instrument zijn geworden om protesten op brute wijze te onderdrukken en afwijkende meningen te elimineren, waarbij gruwelijke parallellen worden getrokken met de vernietigingskampen van Auschwitz, waar eerlijke processen een ongehoord concept waren.

Help ons mee deze misdaad te stoppen!

De moed van Saeid Masouri bij het blootleggen van deze gruwelijke waarheden vereist onze onmiddellijke aandacht en actie. We kunnen niet toestaan dat de geschiedenis zich in stilte herhaalt.

  • Versterk zijn stem: deel de brief en het verhaal van Saeid Masouri breed. Gebruik uw platforms om het bewustzijn over de systematische executies en repressie in Iran te vergroten.
  • Eis verantwoording: dring er bij de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de VN en de relevante speciale rapporteurs op aan om onmiddellijke, robuuste actie te ondernemen op basis van de getuigenis van Masouri. Neem contact op met uw regeringsvertegenwoordigers en eis dat zij diplomatieke druk uitoefenen op Iran.
  • Steun degenen aan de frontlinie: Organisaties als Verein Welle werken onvermoeibaar om deze misdaden aan het licht te brengen en te pleiten voor politieke gevangenen. Uw steun is cruciaal voor hun levensreddende werk.

Laten we solidair zijn met Saeid Masouri en alle politieke gevangenen en ervoor zorgen dat hun roep om gerechtigheid over de hele wereld wordt gehoord.