Locatie: De monumentale Koepelkathedraal Haarlem
Datum: 10, 11 en 12 juli 2026

Van 10 tot en met 12 juli 2026 vond in de monumentale Koepelkathedraal Haarlem een indrukwekkende tentoonstelling plaats over de mensenrechtensituatie in Iran en de internationale campagne tegen de doodstraf. De kathedraal, die tevens een belangrijke culturele en historische functie vervult, vormde met haar bijzondere architectuur en rijke geschiedenis een waardig decor voor dit urgente humanitaire thema.
De tentoonstelling werd georganiseerd door de vrijwilligers en activisten van het SMV en had als doel bezoekers bewust te maken van de voortdurende mensenrechtenschendingen in Iran en de groeiende internationale oproep om een einde te maken aan de executies.

Vrijdag 10 juli – Opbouw en eerste bezoekers

Op vrijdagochtend begonnen de vrijwilligers met de opbouw van de tentoonstelling. Informatieve panelen, banners en presentatiematerialen werden zorgvuldig opgesteld. Een centraal onderdeel vormde het “Veld van de Martelaren voor de Vrijheid”, een aangrijpende presentatie ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de recente protesten in Iran.
Nog op dezelfde dag trok de tentoonstelling ongeveer 45 bezoekers. Naast inwoners van Haarlem en omliggende gemeenten bezochten ook internationale toeristen de expositie. Velen namen uitgebreid de tijd om de informatie te bestuderen en reageerden zichtbaar geraakt door de persoonlijke verhalen en foto’s.

Zaterdag 11 juli – Bewustwording en indrukwekkende ontmoetingen

Op zaterdag groeide de belangstelling aanzienlijk. Ongeveer 150 bezoekers bezochten de tentoonstelling. Veel aanwezigen spraken hun bewondering uit voor de eeuwenoude cultuur en beschaving van Iran. Tegelijkertijd maakten de foto’s, getuigenissen en documentatie over de huidige mensenrechtensituatie diepe indruk.

Het contrast tussen de rijke geschiedenis van Iran en de ernstige schendingen van fundamentele mensenrechten in het land leidde bij veel bezoekers tot emotionele gesprekken en oprechte betrokkenheid.

Zondag 12 juli – Een dag van verbondenheid en steun

De laatste dag van de tentoonstelling stond in het teken van solidariteit en bijzondere steun vanuit de Koepelkathedraal.
Nog vóór de aanvang van de heilige mis werden de vrijwilligers hartelijk ontvangen door plebaan Floris J. Bunschoten. Hij bracht de persoonlijke groeten over van mgr. Johannes (Jan) Willibrordus Maria Hendriks, bisschop van het Bisdom Haarlem-Amsterdam. De bisschop had aangegeven dat de kathedraal alle mogelijke faciliteiten en volledige medewerking beschikbaar zou stellen voor de tentoonstelling. Deze betrokkenheid werd door de vrijwilligers als een bijzonder waardevol gebaar ervaren.
Tijdens de ochtendviering nodigde plebaan Floris J. Bunschoten de kerkgangers uit om de tentoonstelling te bezoeken. In zijn overweging zei hij:
“U kunt hier een fototentoonstelling over Iran bezoeken. Deze tentoonstelling is georganiseerd door het SMV, dat hiervoor contact heeft gezocht met onze bisschop. De expositie vraagt aandacht voor de onaanvaardbare vervolging van mensen in Iran, waaronder ook christenen. Deze mensenrechtenschendingen duren helaas nog altijd voort. Ik nodig u van harte uit om hiervan kennis te nemen. Tevens wil ik de organisatoren bedanken voor hun moed en inzet. Wij hopen dat zij met deze tentoonstelling veel mensen zullen bereiken.”

Velen gaven gehoor aan deze oproep en bezochten na afloop van de viering de tentoonstelling. Zij namen uitgebreid de tijd om de expositie te bekijken en gingen in gesprek met de vrijwilligers van het SMV.

Later die dag leidde pater Jan Asa S.V.D. de tweede viering. Ook hij moedigde de aanwezigen aan de expositie te bezoeken en nam na afloop uitgebreid de tijd om kennis te maken met de vrijwilligers. Zijn warme belangstelling, inspirerende woorden en persoonlijke betrokkenheid vormden een belangrijke morele steun voor het gehele team.

Indrukwekkende ontmoetingen

Gedurende de drie dagen ontstonden talloze bijzondere ontmoetingen. Veel bezoekers stonden stil bij de foto’s van de slachtoffers van de recente opstand in Iran en het “Veld van de Martelaren voor de Vrijheid”. Regelmatig klonk de emotionele vraag: “Waarvoor moesten deze mensen hun leven verliezen?”

De portretten van de slachtoffers maakten diepe indruk. Velen waren zichtbaar geëmotioneerd en spraken hun medeleven en solidariteit uit met de nabestaanden en het Iraanse volk. De tentoonstelling groeide daarmee uit tot meer dan een informatiebijeenkomst; zij werd een plaats van ontmoeting, bewustwording en gedeelde menselijkheid.

Woord van dank

Het SMV spreekt zijn oprechte dank uit aan mgr. Johannes (Jan) Willibrordus Maria Hendriks, bisschop van Haarlem-Amsterdam, voor het beschikbaar stellen van deze bijzondere en historische locatie voor de tentoonstelling “Nee tegen Executies”.

Daarnaast gaat onze bijzondere waardering uit naar plebaan Floris J. Bunschoten, mevrouw Martina Koolwijk en alle medewerkers en vrijwilligers van de Koepelkathedraal Haarlem. Hun gastvrijheid, betrokkenheid en voortdurende ondersteuning hebben in belangrijke mate bijgedragen aan het succes van deze tentoonstelling.

Dankzij hun inzet kon gedurende drie dagen aandacht worden gevraagd voor een onderwerp dat de wereld niet onberoerd mag laten. Het SMV kijkt met grote dankbaarheid terug op deze waardevolle samenwerking en koestert de herinnering aan een weekend waarin menselijke waardigheid, solidariteit en verbondenheid centraal stonden.

Reacties van bezoekers en vrijwilligers

  1. Een jonge student die vanuit Engeland als toerist was gekomen om de kerk te bezoeken: „In eerste instantie was ik erg onder de indruk van jullie waardevolle werk; ik kon bijna niet geloven hoe duidelijk jullie zowel de rijke, duizenden jaren oude cultuur van Iran als de schendingen van de mensenrechten onder de aandacht brachten.” Hij nam het visitekaartje van onze vereniging aan en steunde onze activiteiten.

  2. Een bejaarde, welwillende heer en zijn zoon waren naar de tentoonstelling gekomen, overlaadden de organisatoren met hun vriendelijkheid en genegenheid en spraken hun waardering uit voor de activiteiten van de liefdadigheidsorganisatie.

  3. Na afloop van de zondagsdienst hebben wij op verzoek van de priester uw tentoonstelling bezocht. Uw werk heeft diepe indruk op ons gemaakt. Het was voor mij schokkend om zoveel onschuldige mensen te zien die voor de vrijheid zijn omgekomen. Wij steunen uw initiatief.”

  4. Een oudere dame die vanuit het stadje Zindfort was gekomen om de tentoonstelling te bekijken, gaf ons een Bijbel cadeau. Jullie inspanningen gedurende deze drie dagen hebben vruchten afgeworpen. Ik vind dat men, geconfronteerd met zoveel onrecht, niet onverschillig kan blijven; er moet iets worden gedaan om het bloedbad te stoppen. Ook ik steun jullie.

  5. Een van de vrijwilligers van de liefdadigheidsorganisatie: ‘Gedurende deze drie dagen was ik getuige van de steun en vriendelijkheid van alle kerkleden. Iedereen werkte echt met ons samen als leden van één familie, zonder overdrijving. Ik was diep geraakt door deze solidariteit, deze vriendelijkheid en deze warme band.’ Deze driedaagse actie was voor mij een leerervaring: van de manier waarop de kerkleiders zich gedroegen tot de band die mensen en zelfs de toeristen die de kerk kwamen bezoeken met ons opbouwden. Ik voelde me vereerd dat ik aan dit project heb mogen deelnemen, en het gebed dat de priester tijdens de zondagsdienst voor ons uitsprak, was een bijzonder hoogtepunt.