2 mei 2025 – Ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Arbeider heeft de Italiaanse vakbond UIL, een van de grootste vakbonden van het land met meer dan twee miljoen leden, krachtige steun betuigd aan de arbeidersbeweging in Iran. In een verklaring die op 29 april 2025 werd uitgegeven door de regionale afdeling in Marche , hekelt de UIL de langdurige onderdrukking van Iraanse arbeiders, zowel onder de voormalige monarchie als onder het huidige klerikale regime.

UIL, opgericht in 1950 en aangesloten bij het Europees Verbond van Vakverenigingen (EVV) en het Internationaal Verbond van Vakverenigingen (ITUC), bekritiseerde het Iraanse regime voor zijn voortdurende schendingen van de conventies van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO). Ondanks het feit dat Iran meerdere ILO-overeenkomsten heeft ondertekend, merkte de vakbond op dat elementaire bescherming van werknemers nog steeds ontbreekt. “Er is geen wettelijke of institutionele bescherming voor zelfs de meest elementaire werknemersrechten in Iran”, luidde de verklaring.

De boodschap van de UIL schetst een grimmig beeld van de arbeidsomstandigheden in Iran:

Baanonzekerheid is wijdverspreid – 94% van de Iraanse werknemers heeft een kortlopend contract en 95% heeft geen formele overeenkomst, waardoor ze zeer vatbaar zijn voor willekeurig ontslag zonder ontslagvergoeding of rechtsmiddelen.

Onafhankelijke vakbonden zijn verboden en vervangen door, door de staat gerunde, “Islamitische Arbeidsraden” die er niet in slagen de belangen van de werknemers te vertegenwoordigen.

De lonen liggen ver onder het bestaansminimum – het officiële minimumloon dekt minder dan een derde van de maandelijkse basisuitgaven van een huishouden, waardoor miljoenen mensen in economische nood terechtkomen.

De veiligheid op het werk wordt ernstig verwaarloosd – officiële statistieken laten een gemiddelde zien van 40 sterfgevallen op het werk per week, en nog veel meer sterfgevallen worden niet gemeld, vooral in risicosectoren zoals de mijnbouw waar veiligheidsmaatregelen minimaal of niet-bestaand zijn.

Vrouwen worden onevenredig zwaar getroffen – de arbeidsparticipatie van vrouwen is sterk gedaald en vrouwen worden geconfronteerd met systematische discriminatie en veelvuldige schendingen van hun arbeidsrechten.

UIL contextualiseerde deze schendingen als onderdeel van een breder patroon van onderdrukking dat Iraanse arbeiders decennialang hebben ondergaan. “Vanaf de dictatuur van de Sjah tot aan het huidige theocratische regime zijn arbeiders systematisch hun rechten ontzegd”, aldus de vakbond, die eraan toevoegde dat de situatie een kritiek stadium heeft bereikt dat dringend wereldwijde aandacht vereist.

De vakbond riep internationale arbeidsorganisaties, vakbonden en wereldwijde instellingen op om hun steun voor Iraanse arbeiders te versterken. UIL drong er specifiek bij de ILO op aan om Iran op de zwarte lijst te zetten voor zijn herhaalde schendingen van arbeidsrechten. “Iraanse arbeiders hebben dringend wereldwijde solidariteit nodig om zelfs de minimumnormen te verkrijgen die elders als vanzelfsprekend worden beschouwd”, benadrukte de verklaring.

UIL onderstreepte ook de noodzaak van gecoördineerde internationale druk om het Iraanse regime te dwingen de arbeidsnormen na te leven en de rechten van arbeiders te beschermen. “Zonder gezamenlijke internationale actie zullen de Iraanse arbeiders gevangen blijven in een systeem dat hen berooft van waardigheid, veiligheid en fundamentele mensenrechten”, concludeerde de vakbond.

Deze verklaring is een belangrijke uiting van solidariteit van de Europese arbeidersbeweging en sluit aan bij de wereldwijde roep om verantwoording en hervormingen in Iran.