7 september 2025 – Het Iraanse regime heeft een nieuwe golf van onderdrukking gelanceerd die verder gaat dan alleen politieke gevangenen zelf en zich rechtstreeks richt op hun families. Dit beleid is een systematisch intimidatiemiddel geworden. Families van Iraanse politieke gevangenen worden willekeurig gearresteerd, vastgehouden en gemarteld om hun roep om gerechtigheid het zwijgen op te leggen en hen te dwingen tot ‘bekentenissen’ op televisie, bedoeld om de pro-democratische beweging in diskrediet te brengen.

Een familie die generaties lang het doelwit was: de zaak Saremi-Moazami
Een van de meest opvallende voorbeelden van dit brute beleid is de zaak van de familie Saremi-Moazami uit Borujerd. Eind juli bestormden veiligheidstroepen het huis van Leila Saremi en Ahmad Moazami, arresteerden het echtpaar op gewelddadige wijze en brachten hen over naar een onbekende locatie. Er werden geen officiële aanklachten ingediend en hun verblijfplaats blijft onbekend.
Zij zijn de ouders van Farzad Moazami (27), die sinds april 2023 gevangen zit in de beruchte Fashafouyeh-gevangenis in Teheran. Farzad, die actief de pro-democratische beweging in Iran steunde, werd veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf op basis van verzonnen beschuldigingen van “het in gevaar brengen van de nationale veiligheid”. Volgens berichten is hij herhaaldelijk gemarteld en wordt hem essentiële medische behandeling onthouden.

De vervolging van deze familie begon niet met de gevangenneming van Farzad. In november 2019, tijdens de landelijke protesten, werd Reza Moazami (20) – de neef van Leila en Ahmad – doodgeschoten door regeringstroepen in Teheran. Net als duizenden andere jonge demonstranten ging Reza de straat op om vrijheid en gerechtigheid te eisen, maar werd met scherp geschoten.

De geschiedenis van het lijden van de familie gaat nog verder terug. Ali Saremi, de vader van Leila, was een van de meest prominente dissidenten van zijn generatie. Gedurende vier decennia bracht hij meer dan twintig jaar achter de tralies door vanwege zijn verzet tegen de dictatuur. Uiteindelijk werd hij in december 2010 geëxecuteerd in de Evin-gevangenis in Teheran. Vandaag de dag maken zijn dochter en kleinzoon dezelfde cyclus van staatsrepressie opnieuw mee.

Het verhaal van Maryam Akbari Monfared
De zaak van Maryam Akbari Monfared belicht een andere dimensie van dit beleid. Maryam zit sinds 2009 gevangen vanwege haar vreedzame activisme en haar uitgesproken eis om de waarheid te weten te komen over de massale executies van politieke gevangenen in de jaren tachtig. Drie van haar broers en een zus werden in dat decennium geëxecuteerd en zij heeft herhaaldelijk opgeroepen tot een onafhankelijk onderzoek naar het bloedbad in de gevangenis in 1988.

Vanwege deze inspanningen wordt Maryam in de gevangenis voortdurend lastiggevallen, onder meer door haar medische zorg te onthouden en haar langdurig familiebezoek te ontzeggen. Maar zij is niet de enige die lijdt. Ook haar familieleden worden door veiligheidsdiensten bedreigd, ondervraagd en onder druk gezet, simpelweg omdat ze familie van haar zijn.

Een systematische strategie van collectieve bestraffing
De families Saremi-Moazami en Akbari Monfared zijn geen op zichzelf staande gevallen. Deze praktijk is een systematische strategie om de Iraanse samenleving diepgaande menselijke en sociale trauma’s toe te brengen. Families, die een bron van veiligheid en steun zouden moeten zijn, worden zelf het doelwit van staatsrepressie.

Dit beleid van collectieve bestraffing is een flagrante schending van het internationaal recht, waaronder het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (ICCPR), dat door Iran is ondertekend. Activisten dringen er bij de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties en andere internationale instanties op aan om deze praktijk te veroordelen en dringende maatregelen te nemen om de vrijlating van gedetineerde familieleden te bewerkstelligen.

Kom in actie: sta de families bij
Ondanks de wreedheid blijven families zoals de Saremi-Moazamis en de Akbari Monfareds hun stem laten horen. Ze eisen waarheid, verantwoordelijkheid en gerechtigheid. Hun doorzettingsvermogen herinnert ons er op krachtige wijze aan dat zelfs in de donkerste momenten van onderdrukking de wil naar vrijheid niet tot zwijgen kan worden gebracht.
Sluit u aan bij onze missie om wereldwijd bewustzijn te creëren over mensenrechtenschendingen in Iran. Uw steun kan helpen om deze misdaden te documenteren en druk uit te oefenen op de Iraanse autoriteiten. Samen kunnen we vechten voor vrijheid, verantwoordingsplicht en een einde aan deze brute campagne van collectieve bestraffing.