23 en 24 september 2025 – Op dinsdag 24 september 2024 hielden duizenden Iraans-Amerikanen en hun supporters van over de hele wereld een grootschalige manifestatie buiten het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in New York City. Zij riepen de internationale gemeenschap op om zich solidair te verklaren met het Iraanse volk en hun recht op een vrij Iran te erkennen.

De grootschalige bijeenkomst veroordeelde de aanwezigheid van de Iraanse regimepresident Masoud Pezeshkian bij de Verenigde Naties en sprak steun uit voor een vrij Iran. De deelnemers herdachten tevens de volksopstand van 2022 en riepen op tot het ter verantwoording roepen van regimefunctionarissen voor massaslachtingen en genocide in Iran. De manifestatie vormde de afsluiting van een weeklange campagne in New York, die onder meer bestond uit indringende fototentoonstellingen, protestacties, media-interviews en kaarsenwakes.

Ambassadeur Sam Brownback, die van 2018 tot 2021 diende als Amerikaans ambassadeur in algemene dienst voor Internationale Religieuze Vrijheid en eerder tweemaal gouverneur van Kansas en senator van de Verenigde Staten was, sprak de menigte toe.

Voormalig Amerikaans minister van Justitie, rechter Michael Mukasey, verklaarde tijdens de bijeenkomst in New York dat het regime zwakker is dan ooit, ondanks de toenemende repressie. “Ik denk niet dat het een overdrijving is om te stellen dat de omstandigheden voor de ineenstorting van het regime gunstiger zijn dan in de afgelopen decennia,” aldus Mukasey.

Hij verwierp de hoop dat regimepresident Masoud Pezeshkian verandering zou kunnen brengen en wees erop dat andere tirannen, zoals Assad en al-Zawahiri , eveneens meedogenloze moordenaars waren. “Hij is slechts een spreekbuis van de moellahs”, zei Mukasey.
Aangemoedigd door het opnieuw instellen van sancties (zogeheten snapback-sancties) en de verslechterende economische crisis van het regime, drong rechter Mukasey er bij de internationale gemeenschap op aan zich voor te bereiden op gerechtelijke verantwoording: “We moeten getuigenissen en documentatie verzamelen van wat zij hebben gedaan, de massaslachtingen, de schijnprocessen en de executies, zodat het bewijsmateriaal direct beschikbaar is.”
Generaal Tod Wolters, voormalig opperbevelhebber van de geallieerde NAVO-strijdkrachten in Europa, prees de vastberadenheid van het Iraanse verzet en zei dat de beweging klaar is om het land richting vrijheid te leiden. In zijn toespraak voor duizenden mensen die waren samengekomen bij het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in New York, verklaarde hij dat de bijeenkomst het bewijs was van de „onbedwingbare geest” van het Iraanse volk en van hun bereidheid om verandering te verwezenlijken.
„Veel, veel te lang hebben de goede burgers van Iran zonder vrijheid moeten leven,” zei Wolters. Hij omschreef het regime als een regime dat „terrorisme exporteert en het maatschappelijke leven verplettert”, en benadrukte dat het niet de aspiraties en verlangens van het Iraanse volk vertegenwoordigt.
Voormalig Amerikaans congreslid en rechter Ted Poe verklaarde dat vrijheid een door God gegeven recht is en geen gift van dictators. Verwijzend naar de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring zei hij: “Wanneer een regering destructief wordt ten aanzien van deze doelen, heeft het volk het recht die regering te veranderen. Dat klinkt als iets wat jullie hier vandaag zeggen.”
Hij benadrukte de rol van vrouwen en jongeren en voegde daaraan toe: “Zoveel jonge vrouwen hebben hun leven gegeven voor precies waar jullie hier vandaag voor staan. Wee de moellahs, zij weten niet waarmee zij te maken hebben.”
Ambassadeur Marc Ginsberg, voormalig Amerikaans ambassadeur in Marokko onder president Bill Clinton (1994–1997), sprak eveneens de demonstratie toe en pleitte voor een krachtig Amerikaans beleid ten aanzien van Iran. Andere sprekers waren onder meer een zorgprofessional die recent uit Iran wist te ontsnappen, een actieve rol speelde in de landelijke protesten van 2022–2023 en tijdens de opstand gewonde prodemocratische demonstranten behandelde.
Carla Sands, voormalig Amerikaanse ambassadeur in Denemarken, vestigde de aandacht op de omvang van de bijeenkomst en vertelde het publiek dat “het Iraanse volk in hun eigen land het zwijgen is opgelegd. Maar hier, juist hier, worden hun stemmen luid, duidelijk en met urgentie gehoord.” Ze waarschuwde dat onder het regime van president Masoud Pezeshkian bijna 1.800 executies waren uitgevoerd.

Ook delegaties van Iraans-Amerikaanse vrouwen, jongeren, universiteitsstudenten, familieleden van door het Iraanse regime geëxecuteerden en voormalige politieke gevangenen namen het woord.

Maryam Hosseini, dochter van een voormalige politieke gevangene, verklaarde: “Zelfs in de donkerste gevangenissen kunnen zij het licht van de vrijheid niet doven. Nee tegen de sjah. Nee tegen de moellahs. Ja tegen een democratische republiek.”

Mani Mansourpour, die een foto vasthield van zijn oom die in 1988 werd geëxecuteerd, beschuldigde Pezeshkian ervan “Khamenei en alle misdaden die al meer dan vier decennia met hem verbonden zijn” te vertegenwoordigen. Hij eiste dringende actie van de Verenigde Naties om executies te stoppen en de daders ter verantwoording te roepen.

Hadi Shakibanejad kaderde het protest als een afwijzing van de normalisering van tirannie. “Ons geliefde Iran wordt bezet door een moorddadig regime dat zichzelf de Islamitische Republiek noemt. Dit regime is echter noch islamitisch, noch een republiek.”

Tientallen mediaorganisaties, waaronder The New York Times, Politico, ABC, NBC News, Fox News, Associated Press, AP Photo, Reuters, Reuters TV, Fox and Friends, Voice of America, New York 1 en SIPA, berichtten over de demonstratie. Veel van deze media besteedden aandacht aan de veroordeling van Pezeshkian en aan de wens van het Iraanse volk voor een volledige regimeverandering.