26 september 2025 – De dood van vrouwenrechtenactiviste Somayeh Rashidi toont eens te meer aan hoe wreed het Iraanse regime optreedt tegen vrijheidsstrijders. De politieke gevangenen in Iran hebben dringend behoefte aan bescherming en hulp van de internationale gemeenschap. De inspanningen om de gevangenen, met name de zieken, vrij te krijgen, moeten aanzienlijk worden opgevoerd.
De Iraanse mensenrechtenactiviste Somayeh Rashidi is op 25 september op 42-jarige leeftijd overleden, nadat haar in de gevangenis maandenlang de dringend noodzakelijke medische zorg was geweigerd.
Somayeh Rashidi zat de afgelopen jaren meerdere keren gevangen vanwege haar inzet voor de mensenrechten en haar betrokkenheid bij de vrouwenbeweging. In april van dit jaar werd ze opnieuw gearresteerd. Na maandenlange detentie in de Evin-gevangenis in Teheran werd ze in juni gedwongen overgebracht naar de vrouwengevangenis Gharchak in de voorstad Varamin van Teheran, waar de detentieomstandigheden bijzonder mensonwaardig zijn.
Somayeh Rashidi leed aan epilepsie. Tijdens haar gevangenschap verslechterde haar gezondheidstoestand aanzienlijk. Toch werd haar steeds weer de nodige medische hulp geweigerd. De toenemende epileptische aanvallen leidden tot bewusteloosheid en bewegingsbeperkingen, waardoor de zieke tijdelijk niet meer kon lopen of dagelijkse taken kon uitvoeren zonder de hulp van medegevangenen.
Op 16 september kreeg Somayeh Rashidi opnieuw twee ernstige aanvallen en werd ze in levensgevaarlijke toestand overgebracht van de Gharchak-gevangenis naar het Mofatteh-ziekenhuis in Varamin, waar ze na enkele dagen in coma te hebben gelegen, overleed. Volgens de ziekenhuisartsen was het voortdurend achterwege blijven van adequate medische zorg de belangrijkste oorzaak van de onomkeerbare verslechtering van haar toestand.
Marteling in de gevangenissen van het regime in Teheran: medische zorg wordt geweigerd
Een van de wrede martelmethoden in Iraanse gevangenissen is het opzettelijk weigeren van noodzakelijke medische zorg aan gevangenen. Veel ernstig zieke gevangenen verkeren in levensgevaar.
De volgende praktijken, die de gezondheid en het leven van de gevangenen in gevaar brengen, nemen toe: dringend noodzakelijke medische of specialistische behandelingen worden uitgesteld of volledig geweigerd. De ernst van ziekten wordt gebagatelliseerd of genegeerd. Er worden gewone pijnstillers of kalmeringsmiddelen voorgeschreven zonder de onderliggende ziekte te behandelen. Medicijnen worden achtergehouden. Vaak worden gevangenen die in het ziekenhuis liggen of om gezondheidsredenen zijn vrijgelaten, gedwongen om de behandeling te onderbreken en tegen het advies van de arts in terug te keren naar de gevangenis.
Het regime in Teheran is volgens het internationaal recht verplicht om het recht op leven van alle burgers van het land – ook van gevangenen – te beschermen en het recht op adequate medische zorg te respecteren. Het opzettelijk achterhouden van medische hulp is in strijd met het internationale verbod op foltering.
De politieke gevangenen in Iran hebben dringend behoefte aan de bescherming en hulp van de internationale gemeenschap. De inspanningen voor de vrijlating van de gevangenen, met name de zieken, moeten aanzienlijk worden opgevoerd.d
