Wij roepen op tot inzet voor Sharifeh Mohammadi, die in Iran uitsluitend vanwege haar vakbondswerk en haar inzet voor vrouwenrechten met acute executie wordt bedreigd.

Wij eisen de onmiddellijke intrekking van het doodvonnis en de vrijlating van Sharifeh Mohammadi.

Moedige vrouwen die weerstand bieden tegen de dictatuur hebben bescherming en steun nodig!

Sharifeh-Mohammadi

Vakbondsactiviste Sharifeh Mohammadi (foto) wordt vastgehouden in de Lakan-gevangenis in de Noord-Iraanse stad Rasht. Zij zette zich in het bijzonder in voor de mensenrechten van vrouwelijke werknemers en voor de vrijlating van gevangen vakbondsleden. In juli 2024 werd zij op basis van doorzichtige en geconstrueerde aanklachten wegens vermeende “bedreiging van de staatsveiligheid” ter dood veroordeeld.

Op 16 augustus 2025 heeft justitie van het Teheraanse regime ,dat fungeert als onderdrukkingsinstrument van de machthebbers – het tegen Sharifeh Mohammadi uitgesproken doodvonnis bevestigd.

Sinds haar gevangenneming in december 2023 is Sharifeh Mohammadi brutaal gefolterd, om haar te dwingen afstand te doen van haar inzet voor de mensenrechten. Familiebezoeken werden herhaaldelijk verboden. Slechts zelden mocht zij haar man en kind zien.
Volgens mensenrechtenorganisaties toont de zaak Mohammadi aan dat politieke gevangenen in Iran al decennialang van hun rechten worden beroofd en in oneerlijke processen, die in strijd zijn met alle juridische normen, worden blootgesteld aan grove willekeur.

Mai Sato , VN-Speciaal Rapporteur voor de mensenrechtensituatie in Iran, veroordeelde via sociale media de aan Sharifeh Mohammadi opgelegde doodstraf. De mensenrechtenexpert wees erop dat de vakbondsactiviste is gefolterd en werd blootgesteld aan een oneerlijk proces. Zij zat meer dan vijf maanden in eenzame opsluiting en had tijdens de verhoren geen toegang tot een advocaat.

Mai Sato benadrukte dat de internationale mensenrechtennormen de doodstraf voor “overtredingen tegen de nationale veiligheid” helemaal niet toestaan. Het onomkeerbare karakter van de doodstraf vereist de hoogste rechtsstatelijke standaarden in gerechtelijke procedures, waaraan het Iraanse rechtssysteem niet voldoet.

De zaak Mohammadi is een duidelijk voorbeeld van de dringende noodzaak tot afschaffing van de doodstraf in Iran.