Geplaatst namens Sharifeh Mohammadi op 9 april 2025:
“Mijn naam is Sharifeh, een moeder, een strijder voor arbeidersrechten, en over zes dagen zeggen ze dat ik er niet meer ben. Op 15 april wordt mijn lieve Reza 15 – een dag waarop ik kaarsjes zou moeten aansteken, zijn favoriete pistachecake zou moeten bakken en hem stevig zou moeten vasthouden. In plaats daarvan is het de dag waarop ze ervoor hebben gekozen me voor altijd het zwijgen op te leggen. Ik ben onschuldig. Mijn enige misdaad is dat ik weiger de stemlozen in de steek te laten, de arbeiders die zich inzetten voor een betere toekomst. Omdat ik niet wilde opgeven hebben ze me ter dood veroordeeld.

Ik schreef een brief vanuit deze koude cel, mijn handen trilden, mijn tranen kleurden de pagina. Hier is hij: ‘Aan mijn Reza, mijn licht – ik ben zo trots op de jongen die je bent geworden, dapper en vriendelijk. Aan de wereld – ik smeek je, laat mijn dood niet het einde zijn van deze strijd. Ik droom van een dag waarop geen moeder losgescheurd wordt van haar kind omdat ze de waarheid sprak. Ik ben niet bang om te sterven, maar ik ben doodsbang om je lach, je dromen, je leven te missen. Red me, niet voor mezelf, maar voor hem.’
Mijn leven hangt aan een zijden draadje, maar mijn liefde voor mijn zoon en mijn zaak brandt helderder dan hun ketenen. Deel alsjeblieft mijn woorden. Vecht voor mij. Vecht voor Reza.

19 april 2025 – In Iran worden de levens van talloze mensenrechtenactivisten dagelijks bedreigd. Een van hen is Sharifeh Mohammadi, een prominente vrouwenrechtenactiviste die het risico loopt geëxecuteerd te worden nadat haar doodvonnis in februari 2025 werd bevestigd. Sharifeh is niet alleen een politieke gevangene, maar ook een moeder en een strijder die haar leven heeft gewijd aan het nastreven van rechtvaardigheid. In de gevangenis is Sharifeh onderworpen aan onvoorstelbare fysieke en psychologische martelingen.

Sharifehs verhaal is niet uniek. Varisha Moradi, een andere Iraanse vrouwenrechtenactiviste, riskeert ook de doodstraf omdat ze zich verzet tegen het onderdrukkende regime. Varisha werd in 2023 gearresteerd en onderging in de gevangenis brute martelingen om haar tot valse bekentenissen te dwingen. Net als Sharifeh nam ze deel aan hongerstakingen om te protesteren tegen haar onterechte gevangenschap. Dan is er Pakhshan Azizi, maatschappelijk werkster en voorvechter van vrouwenrechten, die ter dood werd veroordeeld vanwege haar inzet voor democratie en de rechten van vrouwen en kinderen. De martelingen en onmenselijke behandeling die Pakhshan tijdens haar detentie heeft ondergaan, illustreren de wreedheid waaraan activisten in Iran worden blootgesteld.

Deze vrouwen zijn symbolen van veerkracht en hoop in de strijd geworden voor talloze anderen die door het regime van de moellahs het zwijgen wordt opgelegd. Sharifehs situatie is echter bijzonder ernstig, aangezien haar doodvonnis al is bekrachtigd, wat betekent dat haar executie elk moment kan plaatsvinden. Dit brengt haar leven in direct gevaar en het is aan ons, de wereldgemeenschap, om haar te steunen en haar vrijheid te eisen.

De doodstraf in Iran: een instrument van onderdrukking

Het Iraanse regime gebruikt de doodstraf al lang als middel om de aspiraties van het Iraanse volk naar vrijheid te onderdrukken. De afgelopen jaren heeft Iran consequent een van de hoogste executiecijfers ter wereld gehad, waaronder het hoogste aantal executies van vrouwen. Er vinden ook executies van kinderen en minderjarigen plaats. De slachtoffers zijn voornamelijk personen die opkomen voor mensenrechten, vrouwenrechten, vrijheid van meningsuiting en een vrij Iran. Rapporten geven aan dat het aantal executies in Iran sterk is gestegen, met alleen al in 2024 meer dan 1000 executies. Onder de geëxecuteerden bevinden zich mensenrechtenactivisten, politieke gevangenen, leden van etnische minderheden en mensen die in oneerlijke processen zijn veroordeeld onder de strenge en discriminerende wetten van het regime.
Het regime van de moellahs gebruikt executies niet alleen om afwijkende meningen te bestraffen, maar ook om angst te zaaien onder de bevolking. Het regime ziet de doodstraf als een noodzakelijk instrument om de controle over de bevolking te behouden en degenen die zijn gezag uitdagen, het zwijgen op te leggen. Nu is het belangrijker dan ooit dat we onze stem verheffen om verdere executies te voorkomen.

Internationale druk: een weg naar het redden van levens

Internationale druk speelt een cruciale rol bij het beïnvloeden van de beslissingen van het regime van de moellahs over executies. Hoewel het regime binnenlandse protesten met angst en repressie beantwoordt, begint de groeiende internationale druk tegen mensenrechtenschendingen vruchten af te werpen. Een opmerkelijk voorbeeld van de impact van internationale druk is de zaak van Toomaj Salehi, een rapper en mensenrechtenactivist die ter dood werd veroordeeld vanwege zijn rol in het promoten van protesten tegen het regime. Na intense wereldwijde druk, protesten in Iran en daarbuiten, media-aandacht, diplomatieke interventies en juridische campagnes, zag het regime uiteindelijk af van de executie, vernietigde het de straf en liet Toomaj vrij.

De zaak van Toomaj bewijst dat zelfs onder zo’n wreed regime als dat van de moellahs een executie door wereldwijde druk kan worden tegengehouden, wat hoop geeft aan anderen die hetzelfde lot ondergaan.

Internationale inspanningen, waaronder diplomatieke en economische sancties, voortdurende publieke belangenbehartiging, wakes, campagnes met advocaten, mensenrechtenverdedigers, parlementariërs en internationale figuren, zijn cruciaal om meer executies te voorkomen. Door het regime van de moellahs ter verantwoording te roepen voor zijn misdaden kunnen we een duidelijke boodschap afgeven, dat de wereld niet lijdzaam toekijkt terwijl onschuldige mensen worden gedood. Deze inspanningen zijn in veel gevallen succesvol gebleken en kunnen een blijvend verschil maken voor Sharifeh Mohammadi, Varisha Moradi, Pakhshan Azizi en al diegenen die ondanks de dictatuur moedig hebben gestreden voor mensenrechten en vrijheid.

Een oproep tot actie: we kunnen levens redden!

We kunnen niet zwijgen zolang onschuldige levens in gevaar zijn. De zaken van Sharifeh Mohammadi, Varisha Moradi en Pakhshan Azizi maken duidelijk dat er dringend actie nodig is om executies in Iran te voorkomen. Deze vrouwen, en vele anderen, hebben hun leven gewijd aan de strijd voor rechtvaardigheid, gelijkheid, mensenrechten en vrijheid. Nu moeten we hen steunen en hun vrijheid eisen.
Uw steun is cruciaal om de stemmen van deze mensenrechtenactivisten te versterken en het gewelddadige regime in Iran op te roepen een einde te maken aan de doodstraf. Door deel te nemen aan internationale campagnes, juridische stappen te ondersteunen en de mensenrechtenschendingen van het regime aan de kaak te stellen, kunnen we ervoor zorgen dat deze activisten niet vergeten worden.
Sharifehs strijd is niet alleen haar eigen strijd; het is een strijd voor leven, voor vrijheid en voor de rechten van iedereen die door de dictatuur het zwijgen is opgelegd. Het is een strijd die we moeten winnen. Samen kunnen we levens redden!
Sharifeh Mohammadi’s pleidooi “Laat me leven” zou bij ons allemaal weerklank moeten vinden, en het is onze gedeelde verantwoordelijkheid om dit pleidooi wereldwijd te laten weerklank vinden. Samen kunnen we levens redden. Laten we niet toestaan dat het regime van de moellahs degenen die durven te vechten voor vrijheid het zwijgen oplegt.

Doneer aan internationale campagnes

Een cruciale stap in het redden van levens
Uw financiële steun is cruciaal en essentieel. Alleen door onze gezamenlijke inspanningen en solidariteit kunnen we de druk creëren die nodig is om levens te redden en gerechtigheid te garanderen voor degenen die alles riskeren voor een betere toekomst.
Samen kunnen we de executies stoppen en ervoor zorgen dat Sharifeh, Varisha, Pakhshan en vele anderen de kans krijgen om het leven te leiden dat ze verdienen. Laten we nu actie ondernemen. Laten we ervoor zorgen dat hun stemmen gehoord worden. Laten we levens redden.

Mijn naam is Tayebe Farsi , naast mijn werkverplichtingen als spoedarts in het Harderwijk-stadziekenhuis, werk ik 3 dagen per week als vrijwilliger voor SMV.
Als moeder en vertegenwoordiger van de families van de slachtoffers van massamoorden in Iran, heb ik gezien dat uw steun van onschatbare waarde is voor allen die meer dan 45 jaar onder onrecht en het regime van Iran hebben geleden en in ballingschap zijn. Het geeft ons hoop en moedigt ons aan om ons in te zetten voor meer vrijheid en rechtvaardigheid.

Ik en alle moeders zijn ervan overtuigd dat de gevangenisdeuren zullen opengaan en dat meer dan 35.000 gevangenen die zijn vastgehouden en gemarteld tijdens hun strijd voor vrijheid zullen worden herenigd met hun families.
We bouwen aan een wereld van liefde waarin haat en oorlog plaatsmaken voor liefde, samenwerking en gelijke kansen voor iedereen en bovenal een waardig leven.
We staan dichter bij deze verandering dan ooit tevoren en we vragen u om hun te helpen bij het project om ons leven te redden.
Ik strek mijn handen naar u uit.

Giften:
ING Bank: NL86INGB0004925296
KvK: 39084249 * RSIN: 813281155

Stichting voor Mensenrechten Vrienden (SMV)
Benoordenhoutseweg 23
2596 BA Den Haag
Tel: 070 3142435
Email: [email protected]